2491. குள நெல் முன்றில் கனி தேன் சொரி சோலைக் குளிர் மணி
வளமை மல்கி எரிய மடமந்தி கை காய்த்துவான்
இளமை ஆடி இருக்கும் வனத்து ஈர்ஞ் சடை மாமுனி
கிளையை நீங்கிக் கிளர் சாபத்தின் நாவிதன் ஆயினான்
விளக்கவுரை :
2492. ஆய்ந்த கேள்வி அவன் கான் முளையாய் வழித் தோன்றினான்
தோய்ந்த கேள்வித் துறை போய் அலங்காமும் தோற்றினான்
வேந்தன் தன்னால் களிற்று ஊர்தி சிறப்பொடு மேயினான்
வாய்ந்த கோலம் உடையான் பெரு மஞ்சிகர்க்கு ஏறு அனான்
விளக்கவுரை :
[ads-post]
2493. நித்தில வடமும் பூணும் ஆரமும் நிழன்று தாழ
ஒத்து ஒளிர் குழைகள் காதில் நான்று பொன் ஊசல் ஆடப்
பைத்து அரவு அல்குல் பாவை கரக நீர் சொரியப் பாங்கின்
வித்தகன் பூசி வெள் வேல் வேந்தனுக்கு இறைஞ்சினானே
விளக்கவுரை :
2494. நச்சு எயிற்று அரவின் நோக்கின் மன்னரை நடுங்க நோக்கி
வச்சிர வண்ணன் காப்ப வாழியர் ஊழி என்னா
அச்சுதம் கொண்டு மன்னன் அடி முடித் தெளித்து நங்கை
உச்சி வண்டு இமிரும் மாலை ஒளி முடிச் சிதறினனே
விளக்கவுரை :
2495. வாக்கினில் செய்த பொன் வாள் மங்கல விதியின் ஏந்தி
ஆக்கிய மூர்த்தத்து அண்ணல் வலக் கவுள் உறுத்தி ஆர்ந்த
தேன்கண் இன் அகிலின் ஆவி தேக்கிடும் குழலினாளை
நோக்கலன் நுனித்து நொய்தா இடக் கவுள் உறுத்தினானே
விளக்கவுரை :